Omdat de Nederlandse jeugd steeds hoger wordt opgeleid en er werk in overvloed is, lukt het werkgevers in de jaren 60 nauwelijks om voldoende ongeschoolde arbeiders te vinden. Bedrijven, zoals Thomassen en Drijver uit Deventer, halen daarom gastarbeiders uit Turkije. De Turken worden hartelijk ontvangen: ze worden ondergebracht in een pension, er wordt een voetbalvereniging opgericht en het bedrijf vergoedt de kosten van o.a. vliegtickets naar Turkije. Begin jaren 80 volgt een economische crisis en wordt er op grote schaal geautomatiseerd. Het bedrijf wil van zijn gastarbeiders af. Er wordt door Thomassen en Drijver een vertrekpremie geboden: de gastarbeider krijgt 25.000 gulden mee, mits hij voorgoed terugkeert naar Turkije.
INTERVIEWS met:
- Nico Wulterkens, OR-lid Thomassen en Drijver in 1965;
- Henk Oosterveld, pensionbeheerder blikfabriek;
- Aynur Kertil, productiecontroleur in 1965;
- Ibrahim Cetin, heftruckchauffeur in 1971;
- Rinus Pennix, grondlegger minderhedenbeleid;
- Harun Oguray, oud-voorzitter VV Turkse Kracht;
- Holger Boswijk, lid St. Buitenlandse Werknemers in 1976.
ARCHIEFMATERIAAL: diverse van Thomassen en Drijver, o.a. bedrijfsfilms 'Communiceren' (1966) en 'Verpakking in beweging' (1968); 'Van Gewest tot Gewest' (1971), o.a. interviews met mensen op straat over de vraag hoe zij het zouden vinden als hun dochter met een gastarbeider zou trouwen; 'TROS Aktua' over vertrekpremies voor gastarbeiders bij Thomassen en Drijver (1984).