Wekelijkse documentaire. In deze aflevering een vraaggesprek met componist Simeon ten Holt, over het muziekleven van na de Tweede Wereldoorlog, afgewisseld met historische opnamen uit het omroeparchief. Gespreksonderwerpen zijn: zijn persoonlijke visie op de zin van het bestaan en het doel van het leven in samenhang met zijn muziekbeeld; de tegenzin om naar zijn eigen composities te luisteren, die hij ook vaak, als het om ouder werk van hemzelf gaat, niet eens herkent; de compositiestijl van zijn oudere werken, waarin werd afgerekend met de tonaliteit waardoor een nieuwe tonaliteit kon ontstaan; zijn opleiding en compositiestudie bij Jakob van Domselaer, wat in zijn ogen een conventionele en klassieke scholing was; zijn contact met het modernisme in de muziek; de studieperiode in Parijs en zijn zoektocht naar iets wat hij niet kende in zichzelf; het loskomen van het calvinisme, waardoor er meer "Sturm und Drang" in zijn leven kwam; het belang van klankkleur in zijn muziek, wat volgens hem de essentie van seriële muziek is; het weinig persoonlijke enhet te intellectuele karakter van zijn oudere composities, wat niet bij zijn natuur paste en waaruit bleek dat seriële muziek niet zijn stijl was; zijn compositie 'Atalon' uit 1968, die hij als seriële compositie wel geslaagd vindt; zijn studie sonologie in Utrecht na zijn seriële periode, waardoor hij meer inzicht kreeg in de structuur van geluid, maar muzikaal toch niet precies begreep waar hij mee bezig was; het ontstaan van zijn compositie 'Canto ostinato' in deze periode, waarin het gevoel is teruggekeerd; de operaties die hij moest ondergaan en de invloed die deze hadden op zijn componistenleven; compositie 'Natalon' uit 1980, die hij als een bevestiging ziet van hetgeen hij in 'Atalon' reeds aangedurfd had; de samenwerking met pianist Kees Wieringa; de reacties van het publiek op zijn muziek, waarvan hij niet veel begrijpt; de vorm en het tooncentrum in zijn muziek, waar hij nu veel waarde aan hecht, in tegenstelling tot zijn seriële periode.

1998-06-21

Wekelijkse documentaire. In deze aflevering een vraaggesprek met componist Simeon ten Holt, over het muziekleven van na de Tweede Wereldoorlog, afgewisseld met historische opnamen uit het omroeparchief. Gespreksonderwerpen zijn: zijn persoonlijke visie op de zin van het bestaan en het doel van het leven in samenhang met zijn muziekbeeld; de tegenzin om naar zijn eigen composities te luisteren, die hij ook vaak, als het om ouder werk van hemzelf gaat, niet eens herkent; de compositiestijl van zijn oudere werken, waarin werd afgerekend met de tonaliteit waardoor een nieuwe tonaliteit kon ontstaan; zijn opleiding en compositiestudie bij Jakob van Domselaer, wat in zijn ogen een conventionele en klassieke scholing was; zijn contact met het modernisme in de muziek; de studieperiode in Parijs en zijn zoektocht naar iets wat hij niet kende in zichzelf; het loskomen van het calvinisme, waardoor er meer "Sturm und Drang" in zijn leven kwam; het belang van klankkleur in zijn muziek, wat volgens hem de essentie van seriële muziek is; het weinig persoonlijke enhet te intellectuele karakter van zijn oudere composities, wat niet bij zijn natuur paste en waaruit bleek dat seriële muziek niet zijn stijl was; zijn compositie 'Atalon' uit 1968, die hij als seriële compositie wel geslaagd vindt; zijn studie sonologie in Utrecht na zijn seriële periode, waardoor hij meer inzicht kreeg in de structuur van geluid, maar muzikaal toch niet precies begreep waar hij mee bezig was; het ontstaan van zijn compositie 'Canto ostinato' in deze periode, waarin het gevoel is teruggekeerd; de operaties die hij moest ondergaan en de invloed die deze hadden op zijn componistenleven; compositie 'Natalon' uit 1980, die hij als een bevestiging ziet van hetgeen hij in 'Atalon' reeds aangedurfd had; de samenwerking met pianist Kees Wieringa; de reacties van het publiek op zijn muziek, waarvan hij niet veel begrijpt; de vorm en het tooncentrum in zijn muziek, waar hij nu veel waarde aan hecht, in tegenstelling tot zijn seriële periode.

3574

PGM547127